Atrakcje przyrodnicze

Primary tabs

 

 

Bieszczady – najczystszy zakątek Polski i Europy środkowej, leżący w paśmie malowniczych Karpat, z charakterystycznymi trawiastymi połoninami i pięknym bukowym lasem. Żyje tu cała masa chronionych zwierząt; m.in. rysie, wilki, bobry, borsuki, niedźwiedzie, żbiki, orły bieliki czy puchacze, a także zwierzyna łowna: jeleń karpacki, sarny, dziki, lisy czy zające. Flora Bieszczadów liczy około 940 gatunków, z czego blisko 170 to gatunki górskie (33 alpejskie i 43 subalpejskie).

Powołany przez UNESCO w 1992 roku Międzynarodowy Rezerwat Biosfery "Karpaty Wschodnie" (MRB “KW") objął obszary przygraniczne Polski i Słowacji. W Polsce w jego skład weszły: Bieszczadzki Park Narodowy - o pow. 27 065.12 ha, Park Krajobrazowy Doliny Sanu - o pow. ok. 36 000 ha i Park Krajobrazowy Ciśniańsko - Wetliński - o pow. ok. 46 000 ha, a po stronie słowackiej status rezerwatu biosfery uzyskał Chroniony Krajobrazowy Obszar “Wschodnie Karpaty" o pow. ok. 40 000 ha.

Piesze wędrówki po terenie Bieszczadzkiego Parku Narodowego można w doskonały sposób połączyć z poznawaniem występujących tu roślin i zwierząt. W odkrywaniu tajemnic bieszczadzkiej przyrody pomogą nam istniejące już na terenie Parku ścieżki przyrodnicze i przyrodniczo-historyczne. Obecnie istnieje już 6 takich ścieżek, które w większości biegną wzdłuż znakowanych szlaków turystycznych lub w ich pobliżu. Dodatkowe informacje oraz regulamin BPN znajdują się na stronie: http://www.bdpn.pl/

Część obszaru Gminy Cisna wchodzi w skład Bieszczadzkiego Parku Narodowego, a reszta znajduje się w granicach Ciśniańsko – Wetlińskiego Parku Krajobrazowego. Część południowo- wschodnia niemal w całości pokryta jest lasami, pozwala turyście poczuć smak bieszczadzkiej przygody, odetchnąć pełną piersią czystym i świeżym powietrzem, pełnym zapachu żywicy i kwiecia. W tym rejonie Polski przyroda odkrywa swe niepowtarzalne uroki o każdej porze roku. Na pieszych i rowerowych szlakach spotkasz unikalną roślinność czy chronione zwierzę, posłuchasz śpiewu słowika czy świerszcza, wypijesz łyk krystalicznej wody z górskiego potoku i zerwiesz dojrzałą poziomkę lub dorodnego prawdziwka. Tu nacieszysz oczy pięknem krajobrazu i spotkasz ludzi radosnych i życzliwych każdemu. Gdy przyjedziesz raz, będziesz wracał tu zawsze, by w bieszczadzkiej głuszy, naładować wyczerpane codziennym życiem – baterie.

Na naszym terenie znajdują się ponadto:

  • rezerwaty przyrody ("Sine Wiry". "Olszyna Łęgowa w Kalnicy"),
  • parki krajobrazowe (Ciśniańsko - Wetliński Park Krajobrazowy),
  • pomniki przyrody (jesion obok budynku Nadleśnictwa),

 

Rezerwat "Olszyna łęgowa w Kalnicy" o pow. 13,69 ha, na terenie którego stwierdzono występowanie 215 gatunków roślin naczyniowych głównie związanych z siedliskami wilgotnymi lasów i torfowisk. Wśród nich 13 gatunków objętych jest ochroną prawną, z czego 8 podlega ochronie ścisłej a wśród nich: Tojad wschodniokarpacki, Parzydło leśne, Wawrzynek wilczełyko, Storczyk plamisty. Osobliwością, a zarazem przedmiotem ochrony jest bardzo rzadkie w Bieszczadach siedlisko lasu łęgowego z udziałem olszy czarnej.

Rezerwat "Sine Wiry" o pow. całkowitej 450,19 ha, z czego na terenie Nadleśnictwa Cisna znajduje się 331,19 ha. Utworzony w celu ochrony ze względów naukowych, dydaktycznych oraz krajobrazowych przełomowego odcinka rzeki Wetlina. Stanowi on naturalną ostoję wielu rzadkich i chronionych zwierząt (głównie ptaków i dużych ssaków – w tym drapieżców), a także miejsce występowania chronionych roślin naczyniowych, 28 z nich podlega ochronie prawnej, z czego 7 podlega ochronie częściowej, a 21 ścisłej w tym m. innymi Mieczyk dachówkowaty, Tojad wschodniokarpacki, Buławnik mieczolistny i wielkokwiatowy. Osobliwością rezerwatu jest pozostałość osuwiska skalnego i jeziorka zaporowego "Jezioro Szmaragdowe". Osuwisko to powstało latem 1980 r. po gwałtownych i długotrwałych opadach deszczu na południowym stoku Połomy piętrząc wody Wetliny, w wyniku czego powstało w/w jezioro o pow. 9000 m2. Rzeka z czasem wyżłobiła sobie koryto w łapie osuwiskowej, a "Jeziorko Szmaragdowe" zostało zarumuszowane materiałem skalnym.

 

Obiekty edukacji leśnej

Ścieżki przyrodniczo-edukacyjne w rezerwacie "Sine Wiry".

  • Pierwsza ścieżka widokowa wymaga od zwiedzających ze względu na trudne odcinki dobrej kondycji fizycznej. Ścieżka ta o długości około 1900 m rozpoczyna swój bieg w wydzieleniu "a" oddziału 43. Początkowo, przez około 500 m biegnie ona drogą leśną w kierunku północno-wschodnim skrajem malowniczego urwiska, by potem ostro skręcić na zachód i po około 250 metrach zejść na dziką łąkę położoną w dolinie rzeki Wetliny (wydzielenie "b").
    Roztacza się z niej interesująca panorama okolicznych wzgórz porośniętych lasem bukowo-jodłowym. Dalej ścieżka prowadzi brzegiem rzeki w górę jej biegu, na wschód. Na tym odcinku ścieżkę poprowadzono płaską trasą rzeczną porośniętą jesionem i olszą szarą. Po około 450 metrach zwiedzający dociera do trudnego technicznie odcinka ścieżki biegnącego tuż nad rzeką w pobliżu skalnego urwiska. Wybrano tu sposób udostępnienia tego odcinka ścieżki, wykorzystujący naturalne ułożenie występujących w korycie rzeki Wetliny bloków piaskowca. Tworzą one naturalne "wysepki" skalne umożliwiające przejście tego trudnego odcinka w przypadku niskiego stanu wody w rzece. Opcja ta dodatkowo umożliwia obserwację naturalnych form skalnych przełomu Wetliny z pewnej perspektywy. Oczywiście odcinek w korycie rzeki dostępny jest jedynie okresowo, dlatego też zaprojektowano w punktach skrajnych tego fragmentu ścieżki tablice informacyjne o treści:
     
    "Odcinek ścieżki dostępny okresowo, w czasie niskich stanów wód.
    Uwaga śliskie kamienie, zachowaj ostrożność"
     
    Tablice te uzupełnione są mapą rezerwatu z zaznaczeniem przebiegu ścieżki, w celu lepszej orientacji zwiedzających. Również tablica informacyjna w punkcie początkowym ścieżki zawiera informację o tym, dostępnym okresowo, odcinku.
    Następnie ścieżka wchodzi w łuk rzeki i zmieniając kierunek początkowo na południowy, a później zachodni wspina się na urwisko nadrzeczne. Po około 300 metrach, na szczycie urwiska usytuowano drugi punkt widokowy, z którego roztacza się widok na przełomowy odcinek rzeki Wetliny. Od tego miejsca szlak biegnie dalej na zachód, by po około 250 metrach zamknąć pętlę i powrócić do drogi stanowiącej granicę rezerwatu.
  • Druga ścieżka, o ogólnej długości około 600 metrów zlokalizowana jest w zachodniej części rezerwatu, w pododdziale 44a. Rozpoczyna się ona na wzniesieniu przy drodze stanowiącej południową granicę rezerwatu i biegnie początkowo na północ grzbietem wzniesienia zgodnie opadając w kierunku rzeki Wetliny. W odległości około 200 metrów od początku, przy rzece, utworzono odgałęzienie ścieżki biegnące w kierunku południowym. Na tym szczególnie malowniczym odcinku ścieżka przebiega tuż nad brzegiem Wetliny, wśród bloków skalnych piaskowców otryckich fliszu karpackiego. Omawiane odgałęzienie ścieżki widokowej doprowadza zwiedzających nad sam brzeg rzeki. Tutaj też kończy się ten "ślepy" odcinek szlaku. W celu dalszego zwiedzania należy powrócić do rozwidlenia i udać się w kierunku wschodnim. Na tym odcinku ścieżka biegnie tuż przy rzece po łuku zmieniając z czasem kierunek na południowy. Poprowadzono ją na tym fragmencie po płaskiej trasie rzecznej. Następnie szlak wspina się (miejscami stromo) i powraca na drogę główną (do granicy rezerwatu).

  • Trzecia ścieżka, której budowę rozpoczęto w 2005 roku o długości ok. 200m, położona jest na terenie leśnictwa Stare Sioło ok. 3 km od drogi wojewódzkiej w miejscowości Smerek przy drodze leśnej biegnącej w stronę granicy Państwa. Na trasie ścieżki usytuowano 10 tablic o tematyce edukacyjnej. Ścieżka początkowo biegnie drogą leśną, następnie skręca na stary szlak zrywkowy by przechodząc poprzez groblę zakończyć się na wyspie, która powstała pomiędzy starym a nowym korytem potoku Smerek. 



Leśny zwierzyniec w Lisznej

"Leśny zwierzyniec" w Lisznej koło Cisnej prowadzi leśniczy Tomasz Gawrych z żoną Joanną.

Jest tu 30 gatunków zwierząt: jelenie, daniele, muflony, dziki, szopy, jenoty, nutrie, fretki, susły, króliki, świnki morskie, gęsi gęgawe, gęsi bernikle, kaczki krzyżówki, kaczki szmaragdowe, kaczki czubate, bażanty, przepiórki. Część zwierząt żyje w klatkach, część na dużych wybiegach. Zwierząt systematycznie przybywa. Przy klatkach informacje na temat mieszkańców. Przy wejściu można kupić specjalną karmę dla zwierząt i niemal wszystkie karmić - część bez oporów podchodzi na wyciągnięcie ręki. Na miejscu możemy kupić pamiątki oraz karmę dla zwierząt.

Dojazd: Jadąc z Cisnej drogą prowadzącą na Komańczę skręcamy w lewo zaraz za przejazdem przez tory Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej w Majdanie (ok. 2km od tego skrzyżowania) po lewej stronie drogi jest leśniczówka przy której mieści się Leśny Zwierzyniec.

Czynne od 1maja do 30 IX w godzinach od 10.00 do 18.00.

Bliższe informacje pod numerem tel. kom. 0 503 539 192

38-607 Liszna k. Cisnej.